Bóg stworzył nas na swój obraz i podobieństwo (Rdz 1,27), obdarzając nas pełną paletą emocji. Stworzył człowieka jako istotę ucieleśnioną i emocjonalną. Emocje pomagają nam budować relacje — z Bogiem, z innymi ludźmi oraz z samymi sobą. Są integralną częścią Bożego planu stworzenia. Sam Jezus doświadczał emocji, o czym czytamy m.in. w Ewangelii Jana 11,35 czy Ewangelii Łukasza 22,44.

Jesteśmy z każdej strony zachęcani do życia według naszych uczuć: „Podążaj za swoim sercem”, „Rób to, co wydaje Ci się właściwe”, „Słuchaj swojego wewnętrznego głosu”. Są to treści, którymi karmi nas nasza kultura. Mogą brzmieć dobrze, ale są sprzeczne z tym, jak Bóg chce, abyśmy żyli.

Pamiętam ten moment wyraźnie: był to dzień przed egzaminem ACT (American College Test). Byłam wtedy, jak powiedziałaby to Ania z Zielonego Wzgórza, „w otchłani rozpaczy”.
Zazwyczaj denerwuję się, gdy sprawdzane są moje umiejętności – czy to podczas zwykłego egzaminu w szkole, wygłaszania przemowy w trakcie debaty, czy też w jakiś nowych okolicznościach.
JEDNAK TO, CO CZUŁAM WTEDY, TO BYŁO COŚ ZUPEŁNIE INNEGO.