Intymność z Bogiem… co za dziwna koncepcja! Jak mogę mieć intymną relację z kimś, kogo nie widzę, nie słyszę i nie mogę dotknąć? Bóg i ja nie możemy pójść na kawę, ani nawet przytulić się do siebie. A jednak wiemy, że Bóg stworzył nas do bliskiej społeczności z Nim. Zatem jak to powinno wyglądać?
Nie ma nic złego w byciu “dobrym”. Jednak z własnego doświadczenia wiem, że pokładanie ufności we własnej dobroci jest pułapką. Napotykamy pokusę, by oprzeć naszą świętość i zbawienie nie na Chrystusie i Jego przelanej krwi, ale na naszych własnych, niewystarczających próbach bycia dobrymi.
Kiedy poszłam na studia odbiła mi szajba na punkcie RELACJI. Wcześniej raczej trzymałam się na uboczu dram, związków czy grup. Jednak na studiach spotkałam bardzo ciekawych ludzi, z którymi czas mijał szybciej i przyjemniej. Wtargnięcie na nieznany teren ukazało mi nowe możliwości, ale i pokusy, które dotychczas nie wydawały się tak atrakcyjne.
